Krwiomocz – stan zapalny dróg moczowych. Bardzo często krwiomocz jest objawem zakażenia dróg moczowych. Początkowo pacjent odczuwa bolesność podczas oddawania moczu, a także szczypanie i pieczenie w okolicach cewki moczowej. Z czasem może pojawić się także wspomniany mocz w krwi. Krwiomocz – choroby nerek U chorych terminalnych częstym problemem są zakażenia układu moczowego. Sok z żurawin może zmniejszyć częstość objawowych infekcji dróg moczowych. Mechanizm jego działania wiąże się przede wszystkim z hamowaniem przylegania bakterii do ściany pęcherza moczowego. Słowa kluczowe: sok z żurawin, infekcje dróg moczowych Abstract Zakażenia układu moczowego (ZUM) to infekcje dróg moczowych lub nerek, głównie bakteryjne. Występują one bardzo często u osób starszych (w wieku >65 lat). U mężczyzn podstawową przyczyną jest przerost oraz przewlekłe, często bezobjawowe zapalenie gruczołu krokowego. Starsze kobiety z cukrzycą przechodzą ZUM dwukrotnie częściej niż niechorujące na cukrzycę. Szczególne INFEKCJE UKŁADU MOCZOWEGO: najświeższe informacje, zdjęcia, video o INFEKCJE UKŁADU MOCZOWEGO; Infekcja układu moczowego DROGI MOCZOWE U DZIECI: najświeższe informacje, zdjęcia, video o DROGI MOCZOWE U DZIECI; Infekcje dróg moczowych u dzieci Choć ze wspomnianych na wstępie racji infekcje dróg moczowych mogą mieć związek z kąpielą w jeziorze, to warto pamiętać, że pływalnie i baseny nie są w tym aspekcie całkowicie bezpieczne. Warto zatem korzystanie z nich dostosować do predyspozycji dziecka i przestrzegać złotej zasady oddawania moczu po wyjściu z wody. . #1 Witam, drogie mamy;-) Nie znalazłam odobneg wątku, być może po prostu jestem ślepa. Mam do Was pytanie. Czy Wasze dzieciaczki chorowały na zapalenie dróg moczowych , pęcherza itd? Jeśli tak, to jakie miały objawy, czym leczyłyście? Pytam, bo mój dwuletn synuś coś ostatnio woła siku, a potem nic. :-( Schodzi z ubikacji, a potem znów woła i tak w kółko. Dodatkowo ostatnio pokazał na swojego "lulusia" i powiedział, że go boli. :-( Poszłabym z nim do lekarza, ale akurat naszego nie ma, dopiero w czwartek będzie. Zanim będę szukać jakiegoś innego lekarza, to może któraś z Was mi powie, czy faktycznie powinnam się niepokoić. reklama #2 Witam, drogie mamy;-) Nie znalazłam odobneg wątku, być może po prostu jestem ślepa. Mam do Was pytanie. Czy Wasze dzieciaczki chorowały na zapalenie dróg moczowych , pęcherza itd? Jeśli tak, to jakie miały objawy, czym leczyłyście? Pytam, bo mój dwuletn synuś coś ostatnio woła siku, a potem nic. :-( Schodzi z ubikacji, a potem znów woła i tak w kółko. Dodatkowo ostatnio pokazał na swojego "lulusia" i powiedział, że go boli. :-( Poszłabym z nim do lekarza, ale akurat naszego nie ma, dopiero w czwartek będzie. Zanim będę szukać jakiegoś innego lekarza, to może któraś z Was mi powie, czy faktycznie powinnam się niepokoić. u nas u miesiecznej córki znalezlismy zapalenie drog moczowych. wtedy czesto pupke wietrzylam bo miala biegunke i lekko sie odparzyla... zauwazylam ze robi siusiu bardzo delikatnie i ze jest niespokojna a czasem nawet placze! poszlam do lekarza.. pobralam mocz i zanioslam do badanbia! jak sie okazalo to zapalenie drog moczowych. dostala antybiotyk i po kilku dniach bylo ok. teraz ponownie bylo brak siusiow. znow mocz badalam. jutro wniki. mysle ze lepiej szybko isc do innego lekarza! skoro synek pokazal ze go siusiak boli to cos sie dzieje! a z tym nie ma zartow! #3 Z zakażeniem dróg moczowych nie ma żartów. Objawy u małych dzieci mogą być bardzo różne. Moja córeczka nie miała gorączki a tylko skarżyła się na ból brzuszka i nie miała apetytu. Czy wykluczona jest stulejka u Twojego synka? Uważam że konieczna jest wizyta u lekarza oraz wykonanie badania ogólnego moczu oraz posiewu moczu. Najważniejsze aby ewentualne zakażenia wykrywać i leczyć. Z własnego doświadczenia polecam do kąpieli nadmanganian potasu, pomaga w leczeniu zakażeń> rubi wakacyjna mama ;-) #4 koniecznie trzeba zrobić badanie ogólne i posiew moczu - żeby nie tracić czasu od razu a antybiogramem żeby wiedzieć jakim antybiotykiem walczyć z zarazą... my walczyliśmy długo bardzo z zapaleniem dróg moczowych u małej... najpierw pomógł furagin ale potem przeszliśmy na bactrim ktory mała brała prawie miesiące... przyczyną zapalenia dróg moczowych było... wtórne zrośnięcie warg sromowych mniejszych :-( na szczęście nad cewką moczową ale mocz i tak cofał się do takiej "kieszonki" i powodował stany zapalne :-( byliśmy u chirurga na zabiegu i teraz czekamy na usg jamy brzusznej żeby pooglądać drogi moczowe ;-) Witam serdecznie. Pisze do Państwa, ponieważ dokucza mi ból pod żebrami w okolicy lędźwiowej. Dodatkowo mam gorączkę (temp. i mimo wypijania dużej ilości płynów- ok. 1,5 litra w ciągu dnia - mocz oddaje jedynie dwa lub trzy razy i to w niewielkiej ilości. Z uwagi na to, że w moich wynikach zauważono nieprawidłowości, takie jak ślad białka, liczne bakterie i leukocyty (pola luźno usiane) przez 10 dni brałam lek. Dostałam skierowanie od lekarza rodzinnego do nefrologa oraz informacje, żeby poczekać i zobaczyć czy infekcja sama nie minie. Przedstawiam wyniki badań kontrolnych: Barwa: słomkowa. Odczyn: zasadowy. Ciężar właściwy: 1,032. Nabłonki: pł. dość liczne. Krwinki białe: 8-10 wpw. Krwinki czerwone: 0-1 wpw (świeże). Liczny śluz. Fosforany bezpostaciowe. Badania krwi: Crp: 19,5 mg/l (norma 0-5), kreatynina: 1,04mg/dl (norma 0,6-1,1 mg/dl), mocznik: 21,19mg/dl (norma 10-50mg/dl). Posiew: proteus mirabilis 10^5. Chciałabym sie dowiedzieć czy powyższe wyniki oraz objawy, o ktorych pisałam mogą wskazywać na zapalenie nerek lub kamicę nerkową? Czy powinnam iść do nefrologa? KOBIETA, 20 LAT ponad rok temu Morwa biała - idealna dla diabetyków i chorych na nerki Morwa biała została przywieziona do Polski w latach pięćdziesiątych jako przysmak jedwabników. Jednak dopiero po latach doceniono jej zdrowotne właściwości. Wyciąg z owocu morwy działa przeciwbakteryjnie i odrobacza nasz organizm. A picie ekstraktu z liści morwy osłabia tworzenie się neurotoksycznych związków, które odgrywają znaczącą rolę w powstawaniu choroby Alzheimera. Morwa powoduje ograniczenie wchłaniania cukrów ? zmniejsza więc produkcję tłuszczu i odkładanie się tkanki tłuszczowej. Wyrównuje też poziom cukru we krwi, dlatego jest polecana diabetykom. Owoce morwy mają działanie przeciwgorączkowe i moczopędne. Podobnie jak jeżyny zawierają cukry, witaminy i minerały, dlatego warto je pić przy anemii, przeziębieniach, miażdżycy i chorobach nerek. Witam! Wyniki wskazują na zakażenie układu moczowego. Przedstawione informacje nie są wystarczające do określenia, której części układu moczowego ono dotyczy, jednak wśród nich są przesłanki kierujące podejrzenie w strone nerek. Obecność bezpostaciowych fosforanów w moczu może świadczyć o istnieniu bądź zwiększonym ryzyku powstania kamicy moczowej. Warto wybrać się do nefrologa. Pozdrawiam 0 redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych pytań innych znajdziesz do nich odnośniki: Interpretacja wyników przy infekcji dróg moczowych – odpowiada Lek. Magdalena Parys Infekcja dróg moczowych i wynik badań moczu – odpowiada Lek. Aleksandra Witkowska Zatrzymanie moczu i ból nerek – odpowiada Prof. dr hab. n. med. Jacek Zachwieja Co oznaczają takie wyniki badania moczu u 23-letniej osoby? – odpowiada Lek. Tomasz Budlewski Wynik badania moczu u 14-latka – odpowiada Lek. Izabela Ławnicka Czy wyniki badania moczu wskazują na problemy z drogami moczowymi? – odpowiada Lek. Tomasz Budlewski Wyniki badania moczu: czy mam się niepokoić? – odpowiada Redakcja abcZdrowie Jaka jest interpretacja wyniku badania moczu u 23-letniej kobiety? – odpowiada Lek. Paweł Szadkowski Jak zanalizować wynik badania moczu? – odpowiada Lek. Paweł Szadkowski Ocena analizy moczu u 59-latka – odpowiada Aleksander Ropielewski artykuły Probiotyki są dziś tematem zyskującym na popularności, wypierając tym samym czas świetności powszechnie stosowanych antybiotyków. Prozdrowotne właściwości bakterii probiotycznych, zastosowanych w odpowiedniej dla szczepu dawce, posiadają wiele właściwości sprzyjających poprawie naszego zdrowia. Układ moczowo-płciowy również jest wspomagany przez działanie probiotycznych bakterii, co ma szczególne znaczenie w sytuacji nawracających, przewlekłych zakażeń z epizodami gorączki, które mogą doprowadzić do trwałej choroby oraz niewydolności nawracających zakażeń układu moczowego to szerokie zagadnienie dotykające nie tylko dzieci, ale także osób dorosłych. W swoich skutkach epizody zakażeń z towarzyszącą gorączką mogą prowadzić do trwałych zmian bliznowatych w nerkach, a co za tym idzie – do przewlekłej choroby nerek. Niemniej jednak, wśród zakażeń bakteryjnych u dzieci, to właśnie zakażenia układu moczowego plasują się w czołówce, choć są zależne od wielu czynników, takich jak: wiek dziecka, miejsce, w jakim zakażenie się zlokalizowało, odporności organizmu dziecka oraz od innych towarzyszących wad układu moczowego u odmiedniczkowe zapalenie nerek jest najczęstszą postacią zakażeń układu moczowego i jeśli stanowi ono jednorazowe zdarzenie, to problem nie jest wielkiej wagi. Jeśli jednak sytuacja ta się powtarza. a ma charakter nawracający i epizodyczny, konieczne jest podjęcie odpowiednich działań, by uniknąć skutków takich jak białkomocz, nadciśnienie tętnicze, aż po przewlekłą chorobę nerek, która może doprowadzić do konieczności wdrożenia leczenia nerkozastępczego [1].Czy to zakażenie dróg moczowych?Wczesne rozpoznanie zakażeniu dróg moczowych może nastręczać wielu problemów, szczególnie w odniesieniu do wieku dziecięcego z powodu braku specyficznych objawów. Ponadto podstawę do rozpoznania stanowią badania moczu, którego samo pobranie może okazać się trudnym zadaniem w przypadku małych dzieci. Zakażenia u młodszych dzieci przeważnie związane są z wadą układu moczowego, a u starszych mogą sugerować zaburzenia jego prawidłowej czynności [2].Bateryjne zapalenie, które obejmuje miedniczkę nerkową (zakażenie górnych dróg moczowych), objawia się zazwyczaj nagłym początkiem, zazwyczaj ostrym, pod postacią gorączki powyżej 38 stopni Celsjusza. Dodatkowo pacjenci uskarżają się na ból brzucha oraz tkliwość w obrębie okolicy dolnych dróg moczowych (cewki moczowej) to przede wszystkim bezmocz, pojawiające się uczucie nagłego parcia, moczenie, ból lokalizujący się nad łonem, a czasami może nawet pojawić się także zaistnieć sytuacja bezobjawowego zakażenia, co oznacza obecność bakterii w moczu, pomimo że nie wywołują one żadnych objawów [2].Lepiej zapobiegać niż leczyćŚwiadomość powstawania zmian bliznowatych w nerkach, podczas gorączkowych epizodów zakażeń układu moczowego, skłaniała przez lata do stosowania profilaktycznej antybiotykoterapii, już w sytuacji pojawienia się pierwszego takiego epizodu. Dopiero wyniki badań, które wykazały brak jednoznacznego twierdzenia o tym, że antybiotyki sprzyjają nietworzeniu się blizn, skłoniło specjalistów do zmiany strategii postępowania w tym zakresie. Zgodnie z zaleceniami, jakie rekomendowane są aktualnie, profilaktyka antybiotykowa nie powinna być stosowana w sytuacji pojawienia się pierwszego epizodu gorączki przy zakażeniu układu moczowego – nie powinna więc stanowić rutyny. Uzasadnieniem dla jej wdrożenia są nieprawidłowości układu moczowego w obrazie uzyskanym za pomocą badania USG, nawracające zakażenia układu moczowego oraz wady układu moczowego. Innym aspektem, który wzięty został pod uwagę, jest fakt, że przewlekła antybiotykoterapia jest nie tylko groźna w skutkach, ale także przyczynia się do rozwoju lekooporności i utrudnia leczenia w późniejszych etapach życia człowieka [1].„Dla życia”W najprostszym tłumaczeniu słowa pochodzącego z greki – probiotyki („pro bios” – „dla życia”) stanowią grupę żywych drobnoustrojów, których odpowiednia dawka podana gospodarzowi wpływa korzystnie na jego organizm. Trwający długo czas świetności antybiotyków i szczepień ustępuje dziś miejsca metodom profilaktycznym opartym na probiotykach, których zbawienny wpływ znali już starożytni, kiedy zauważyli poprawę zdrowia dzięki bakteriom, jakie znajdowały się w fermentującym mleku. Powszechność poglądu o zdrowym wpływie kefirów i jogurtów ma tu swoje uzasadnienie, gdyż początek XX wieku przyniósł potwierdzenia naukowe na słuszność tej tezy. Szczególną rolę wówczas przypisywano bakteriom ze szczepu Lactobacillus, które podane w odpowiedniej dawce miały stanowić formę bateryjnej terapii zastępczej [1].Bakterie fermentacji mlekowej powszechnie stosowane są jako probiotyki, jednak warto zwrócić uwagę na fakt, że nie wszystkie szczepy mają pozytywny, prozdrowotny wpływ na organizm człowieka, Stąd konieczność odpowiedniej selekcji oraz dobierania właściwej dawki [3].fot. panthermediaCechy dobrego probiotyku to przede wszystkim odporność na niskie PH, jakie panuje w żołądku oraz odporność na enzymy trawienne. Inną ważną cechą jest zdolność do przylegania do błon jelitowych i kolonizacji. Szczepy, jakie zaliczane są do bakterii probiotycznych, to głównie bakterie kwasu mlekowego Lactobacillus i Bifidobacterium, a także pałeczki Lactococcus, Streptococcus thermophilus, Enterococcus faecium i niektóre za szczepów Escherichia coli. Dodatkowo bakterie probiotyczne możemy znaleźć wśród drożdżaków, gdzie podobne cechy znaleziono u Saccharomyces boulardii [1]. Temat grudniowego numeru czasopisma „Forum Pediatrii Praktycznej” brzmi „Najczęstsze zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego u dzieci – część I”. To powszechne zjawisko, którego objawy kliniczne powinny być doskonale znane pediatrom. Pozwala to na uniknięcie zbędnej diagnostyki, ponieważ zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego wymagają przede wszystkim wywiadu i badań przedmiotowych. Na uwagę czytelników zasługuje także tekst, w którym poruszono temat, jakim są suplementy witaminowe, niezbędne w prawidłowym rozwoju dziecka. Ponadto w dziale „Studium przypadków” można zapoznać się z następującymi zagadnieniami: refluks żołądkowo przełykowy niedoczynność tarczycy u dzieci suplementy witaminowe zakażenie układu moczowego u dzieci zaburzenia czynnościowe przewodu pokarmowego profilaktyka meningokokowa Refluks żołądkowo-przełykowy W artykule pt. „Refluks żołądkowo-przełykowy a choroba refluksowa przełyku” autorzy wskazują na znaczenie rozróżnienia między cofaniem się treści do żołądka (gastroesophageal reflux – ang. GER), a chorobą refluksową przełyku (ang. gastroesophageal reflux disease – GERD). Jest ono decydujące dla podjęcia odpowiednich działań terapeutycznych. Podejście diagnostyczno-terapeutyczne w przypadku refluksu żołądkowo-przełykowego wygląda inaczej w zależności od wieku i rodzaju objawów pacjenta. Niedoczynność tarczycy u dzieci Choć zaburzenia tarczycy, w tym niedoczynność tarczycy u dzieci pojawiają się zdecydowanie częściej u dorosłych, należy mieć je na uwadze, ze względu na znaczenie hormonów w rozwoju dziecka. W niniejszym numerze czasopisma, czytelnicy mogą zapoznać się z tym ważnym zagadnieniem. Prezentujemy opis nadczynności oraz niedoczynności tarczycy u dzieci wraz z analizą 3 przypadków klinicznych. Profilaktyka meningokokowa W tekście pt. „Profilaktyka meningokokowa u dzieci – co lekarz pediatra powinien wiedzieć?” dr hab. n. med. Piotr Albrecht przytacza groźne skutki inwazyjnej choroby meningokokowej, której najważniejszym czynnikiem etiologicznym jest neisseria meningitidis, przedstawiany także jako „najszybszy zabójca spośród wszystkich bakterii otoczkowych”. Dzięki lekturze dowiedzą się Państwo jakie są czynniki ryzyka IchM oraz jak wygląda profilaktyka meningokokowa, w tym stosowanie szczepionek. Zakażenie układu moczowego u dzieci Z kolei w dziale „Pediatria interdyscyplinarna” prof. nadzw. dr hab. n. med. Sylwester Prokurat wyczerpująco omawia problem, jakim jest zakażenie układu moczowego u dzieci. Wskazuje na różnorodne objawy i przebieg kliniczny w zależności od wieku dziecka, a także obecności wady układu. Zakażenie układu moczowego u dzieci przebiega inaczej w zależności od tego, czy doszło do zakażenia dolnych, czy górnych dróg moczowych. Każde z tych dzieci ma zupełnie inne objawy i zupełnie z innego powodu ich rodzice zgłosili się do lekarza. Chorują jednak na tę samą chorobę – zakażenie układu moczowego. Powyższe przykłady ukazują, jak trudno czasem powiązać objawy z chorobą i jak różnie mogą chorować dzieci, których dolegliwości mają tę samą przyczynę. Zakażenie układu moczowego jest drugą pod względem zapadalności (po infekcjach układu oddechowego) chorobą wieku dziecięcego. Prawdopodobieństwo zachorowania wynosi (według publikacji badaczy amerykańskich) około 2% dla chłopców oraz 8% dla dziewczynek i zmienia się wraz z wiekiem. Ze względu na niespecyficzne objawy oraz częste lekceważenie infekcji dróg moczowych zdarzają się, niestety, przypadki nierozpoznanych lub niedoleczonych zakażeń. Konsekwencje braku odpowiedniego leczenia, profilaktyki i dalszej diagnostyki bywają opłakane. W Polsce nadal zbyt wiele dzieci (i młodych dorosłych) ma niewydolne nerki z powodu nefropatii refluksowej, co powoduje konieczność ich dializowania lub przeszczepu nerki. Jak działa układ moczowy? Wszystko zaczyna się od nerek. To tam przepływająca krew jest niejako "filtrowana" i pozbawiana produktów przemiany materii, leków, substancji toksycznych i nadmiaru wody. Z wielu mikroskopijnych kropelek powstających w kłębuszkach nerkowych tworzą się całe krople spływające kielichami nerkowymi do miedniczek, a stąd dalej moczowodami do pęcherza moczowego. Pęcherz moczowy pełni funkcję zbiornika na mocz, w którym jest on przechowywany do czasu następnej mikcji (oddania moczu). Z pęcherza moczowego mocz wypływa cewką moczową na zewnątrz. Jej długość i budowa zależy od wieku i płci dziecka. U dziewczynek cewka moczowa jest stosunkowo krótka i szeroka. Jej ujście leży dość blisko odbytu, co wymusza konieczność zachowania większej higieny. Cewka moczowa chłopców jest dłuższa i posiada na swoim przebiegu przewężenia. Skąd się wzięły bakterie w moczu? To pytanie zadają wszyscy rodzice dzieci, u których wykryto zakażenie układu moczowego (zum). Odpowiedź wydaje się początkowo dość prosta. Bakterie najczęściej wywołujące zakażenia układu moczowego, w normalnych warunkach żyją w przewodzie pokarmowym człowieka. I póki tam pozostają, nie robią nam krzywdy, a nawet bardzo się przydają (pomagają w trawieniu, chronią przewód pokarmowy przez bakteriami chorobotwórczymi). Gorzej, jeżeli wskutek różnych sprzyjających im okoliczności bakterie zawędrują do dróg moczowych. Wtedy może dojść do rozwoju infekcji. Istnieją oczywiście mechanizmy obronne, które powinny uniemożliwić rozszerzanie się zakażenia na drogi moczowe. Po pierwsze, nabłonek dróg moczowych utrudnia przyczepianie się do niego bakteriom. Po drugie, strumień moczu wypłukuje mechanicznie ewentualne drobnoustroje, które mogły dostać się w okolice ujścia cewki moczowej. Przed wnikaniem bakterii do górnych odcinków dróg moczowych zabezpieczają również mechanizmy powodujące, że mocz może płynąć tylko z góry na dół (czyli z nerek moczowodami do pęcherza i dalej przez cewkę moczową). Moczowody wchodzą do pęcherza pod pewnym kątem i przechodzą przez jego mięśniówkę, co powoduje, że powstają jakby zastawki uniemożliwiające cofanie się moczu. W czasie mikcji mięśnie napinają się, dodatkowo "uszczelniając" połączenie. Jeżeli wejście moczowodów jest ustawione pod zbyt dużym kątem lub odcinek przechodzący przez mięśniówkę zbyt krótki, mocz w czasie mikcji może cofnąć się do moczowodów i dalej do nerek. Mówimy wtedy o refluksie, czyli po polsku – odpływie pęcherzowo-moczowodowym. To najczęstsza wada układu moczowego wykrywana u dzieci. Dlaczego dziecko musi leżeć w szpitalu? Często zakażenia przebiegają prawie bezobjawowo, a nawet przy istnieniu objawów, ustępują one zazwyczaj po 3-4 dniach leczenia. Czas leczenia zakażenia wynosi najczęściej około 10 dni (ale może wahać się od 5-7 do 14, a nawet 20 dni), a po kilku pierwszych dniach dziecko sprawia wrażenie zdrowego. Niestety, leczenie należy zawsze doprowadzić do końca mimo ustąpienia objawów, bo tylko w ten sposób można zapewnić całkowite wyleczenie i zmniejszyć ryzyko nawrotów zakażenia. W przypadku małych dzieci leczenie szpitalne wynika przede wszystkim z braku możliwości podawania antybiotyku doustnie. Dzieci starsze często mogą być leczone w domu, co jednak nie zwalnia z konieczności wykonania badań diagnostycznych. Jakie badania laboratoryjne są wykonywane podczas leczenia? • morfologia krwi • stężenia elektrolitów, kreatyniny, CRP • badanie ogólne i posiew moczu (czasem w trakcie leczenia, zawsze po leczeniu). W zależności od stanu zdrowia dziecka mogą być konieczne inne badania. Warto wiedzieć, że zakażenie układu moczowego może być również początkiem sepsy – to uzmysławia jak groźna może być to choroba. Większość dzieci w trakcie leczenia zum ma wykonywane USG brzucha i nerek. To nieinwazyjne i niebolesne badanie pokazuje dość dobrze budowę układu moczowego i pozwala na wczesne wykrycie dużych wad. Co po wyleczeniu? Po zakończeniu leczenia zum konieczna jest profilaktyka kolejnych zakażeń. Skoro doszło raz do zakażenia, trzeba założyć, że może do niego dojść ponownie. Co gorsza, kolejne zakażenia mogą przebiegać zupełnie bezobjawowo. Dlatego po wyleczeniu zum należy podawać dziecku profilaktycznie chemioterapeutyk (np. Furaginum lub Urotrim) oraz koniecznie robić regularnie badania moczu (badanie ogólne i posiew ze środkowego strumienia). Częstotliwość badań ustala lekarz. Dziecko po zakażeniu układu moczowego czekają jeszcze co najmniej dwa badania: cystografia mikcyjna i scyntygrafia. Jeżeli w trakcie zakażenia uwidoczniono zmiany w obrazie USG to także to badanie będzie musiało być powtarzane. Ta straszna cystografia! Nazwa ta w wielu rodzicach budzi ogromny niepokój. I trzeba sobie jasno powiedzieć, że badanie cystograficzne* nie należy do przyjemności. Jednak małe dzieci płaczą i są niespokojne zazwyczaj nie dlatego, że odczuwają ból, ale męczy je obecność w obcym pomieszczeniu, dużo obcych osób i konieczność leżenia na miejscu. Dlatego tak ważne jest zachowanie spokoju przez rodziców i uspokojenie dziecka. W większości ośrodków jedna osoba może być obecna w trakcie badania i warto aby wcześniej zapoznała się z jego przebiegiem. W różnych szpitalach panują oczywiście różne zwyczaje, ale schemat badania pozostaje ten sam. Scyntygrafia Nazwa ta wielu osobom kojarzy się z badaniem tarczycy i rzeczywiście, technika jest podobna, ale inna okolica i inny podawany związek izotopu. Przebieg badania jest dość spokojny, ale wymaga, niestety, wcześniejszego założenia wenflonu. Po podaniu dożylnie preparatu z aktywnym izotopem dziecko musi leżeć pod kamerą scyntygraficzną (przy badaniu dynamicznym około 20 minut). Jest to czas, w którym izotop zostaje wychwycony przez nerki i wydalony. W zależności od tempa wychwytu izotopu można ocenić czy obie nerki pracują jednakowo wydajnie, a co ważniejsze, można uwidocznić w nich miejsca, gdzie filtrowanie jest upośledzone (na przykład z powodu zmian pozapalnych). Aby badanie było wiarygodne, nie można go przeprowadzić za szybko po zakażeniu (najczęściej wykonuje się scyntygrafię pół roku od wyleczenia). Badanie pokazuje czynność nerek i jej ewentualne zaburzenia. Refluks To najczęstsza wada układu moczowego wykrywana w trakcie cystografii. Dla przypomnienia – polega ona na cofaniu się moczu z pęcherza moczowego do moczowodów, do którego dochodzi najczęściej podczas mikcji. W zależności od wielkości odpływu ustalono pięciostopniową skalę jego oceny. W przypadku stopnia pierwszego mocz cofa się jedynie do moczowodu (nie dochodzi do nerki). Pierwszy i drugi stopień nie wymagają postępowania zabiegowego, ponieważ najczęściej dochodzi do samowyleczenia (wraz z rozwojem dziecka "dojrzewa" jego układ moczowy – mięśniówka pęcherza moczowego grubieje, przez co lepiej "uszczelnia" połączenie). Przy trzecim stopniu odpływu postępowanie zależy do wieku dziecka, przebiegu zakażeń i ich nawrotów. W wielu przypadkach ten stopień można również leczyć zachowawczo. Jeżeli jednak potrzebny jest zabieg, można go przeprowadzić przezcewkowo (w trakcie cystoskopii), ostrzykując ujścia moczowodów kolagenem lub teflonem, co powoduje ich zwężenie i zapobiega odpływowi. W stopniu czwartym i piątym dochodzi już często do niszczenia miąższu nerki i konieczne jest leczenie operacyjne. Ważne! Zakażenie układu moczowego u dzieci wymaga leczenia antybiotykiem. Chemioterapeutyki (np. Furaginum) mogą nie być skuteczne, a za to skutecznie maskują objawy. Do rozpoznania zakażenia układu moczowego konieczne jest wykonanie badania bakteriologicznego (posiewu moczu). Mocz na posiew musi być pobierany ze środkowego strumienia (po dokładnym umyciu dziecka należy zaczekać na mikcję i pobrać mocz bezpośrednio do jałowego pojemnika). Niedopuszczalne jest pobieranie moczu na posiew do naklejanych woreczków lub przelewanie moczu z nocnika (prowadzi to do otrzymywania fałszywie dodatnich wyników). U każdego dziecka po zakażeniu układu moczowego należy rozważyć wskazania do dalszej diagnostyki. U dzieci z nieleczonymi i źle leczonymi zakażeniami układu moczowego oraz z późno zdiagnozowanymi wadami układu moczowego może dojść do niszczenia miąższu nerek, a w konsekwencji rozwoju ich niewydolności (z koniecznością dializoterapii i przeszczepu włącznie). Dziecko po zakażeniu układu moczowego powinno być pod opieką poradni nefrologicznej przez 5 lat (o ile nie wykryto żadnych nieprawidłowości i nie nawracają zakażenia). W praktyce (w związku z dużym niedoborem specjalistów) dziecko takie może być prowadzone przez lekarza pediatrę. Zbagatelizowane lub zaniedbane objawy ze strony układu moczowego w dzieciństwie mogą o sobie dać znać w wieku dorosłym, kiedy na skuteczne leczenie może być już za późno. Każdorazowo o leczeniu konkretnego pacjenta decyduje lekarz, a artykuł ten ma charakter dydaktyczny. --------- * o badaniu cystograficznym (fachowa nazwa to cystoureterografia mikcyjna) Piotr Hartmann – asystent naukowo-dydaktyczny w Klinice Pediatrii CMKP Szpitala Bielańskiego w Warszawie źródło:

infekcja dróg moczowych u dzieci forum